That’s me

download

Hi! I’m Mary.

I was born in the United States. A few years I have lived in one of the most beautiful cities in the world, but I understood that Yerevan is the closest. Yerevan is my favorite place to live.

I love to live life with all its colors. Our days are different. They are black and white, long and short. But they all have one common feature. None of them we will ever live again.

I can give myself to everything that can be interesting and pleasing to me. I love the ideal form of everything, because I’m idealist. Idealism is the desire to do and see everything perfectly. I can be motivated by the most different and extreme things. Even a stranger can be the source of my motivation.

I study at “Mkhitar Sebastatsi” educational complex. Here I spent my unique and bright years. My school gave me very important things. Today I have irreplaceable and great friends. This educational complex has become the best for its free and lovable atmosphere. I have the warmest memories that have collected over the years. We have been the creator of our memories, the creator of each adventure. Here I have re-discovered myself. I have had many successful moments here. “Mkhitar Sebastatsi” educational complex has a great role in my life as I have found here what I’m sure I would have never found anywhere. I’m very proud.

In my school our dreams are goals and goals are a result. Everyone has dreams, goals, wishes. So do I. My goals are very close to me and I’m not afraid of difficulties because we must fight for our dreams in order to help them come true. I know what I want from life. I have learnt a lot during these years. And I’m thankful for all of it. The heights, the falls, the blessings, the lessons, the setbacks, the comebacks, the hate, the love. Everything!

It comes a time, when we are forced to let go of the years we lived. Every story has both beginning and ending. Thanks for these great years. This stage of life will end soon, but the warmest memories will stay forever. One day I will return and tell about all about me, my life, mymemories and successes.

See you soon…

Christmas Trees

Great Moments in Christmas Tree History

15a5d33bf48f23107f3a9af51266fe88.jpg

  • The use of evergreen trees to celebrate the winter season occurred before the birth of Christ.
  • The first decorated Christmas tree was in Riga, Latvia in 1510.
  • The first printed reference to Christmas trees appeared in Germany in 1531.
  • Besides evergreens, other types of trees such as cherry and hawthorns were used as Christmas trees in the past.
  • Using small candles to light a Christmas tree dates back to the middle of the 17th century.
  • Thomas Edison’s assistant, Edward Johnson, came up with the idea of electric lights for Christmas trees in 1882. Christmas tree lights were first mass-produced in 1890.
  • In 1900, large stores started to erect big illuminated Christmas trees.
  • The tradition of an official Chicago Christmas tree was initiated in 1913 when one was first lit by Mayor Carter H. Harrison in Grant Park.
  • The official Christmas tree tradition at Rockefeller Center began in 1933. Since 2004 the tree has been topped with a 550-pound Swarovski Crystal star. And since 2007, the tree has been lit with 30,000 energy-efficient LED’s which are powered by solar panels.
  • Every year since 1947, the people of Oslo, Norway have given a Christmas tree to the city of Westminster, England. The gift is an expression of good will and gratitude for Britain’s help to Norway during World War II.
  • Since 1971, the Province of Nova Scotia has presented the Boston Christmas tree to the people of Boston, in gratitude for the relief supplies received from the citizens of Boston after a ship exploded in 1917 following a collision in the Halifax, Nova Scotia Harbor. Part of the city was leveled, killing and injuring thousands.

Continue reading “Christmas Trees”

Թարգմանություն

773980_space-wallpaper-tumblr.jpg

Վախ

(1983) 
Թաքցրո՛ւ լուսնի լույսը,
Ինչ-որ մեկը կարող է տեսնել մեզ:
Ես վախենում եմ.
Նրանք կարող են խլել անգամ գիշերը
Եվ հեռու տանել մեզնից:
Եթե ձյուն գա, չասեք ոչ մեկին,
Որ ձմեռ է եկել:
Նրանք կարող են գարուն ձերբակալել`
Մինչ հետևում են ձմռանը:
Եթե լսում եք, որ գարունը եկել է,
Մի՛ լքեք ձեր տունը:
Ո՛չ, սիրեցյալ իմ,
Մի՛ ամրացրու ծաղիկը կրծքիդ,
Բա որ հանկարծ վերածվի խորհրդանիշի՞:
Ե՞րբ սկսվեց այս վախը.
Ո՞ր դարի ո՞ր տարում:
Ես չեմ կարող գտնել ճիշտ բառեր
Այս երկրի լեզվով`
Նկարագրելու համար վախն իմ…

 

THE MOOD OF THE TOWN

new-year-yerevan1

New Year is one of the most solemnized days worldwide. The day is formed by different customs and traditions. Each culture celebrates this vacation in its own unique way. New Year is celebrated all over the world with great fun and enthusiasm. It is a special day for the people and they well come upcoming year in their own way. People buy new clothes, gifts and different things from market. Shops are full of crowd on these days.

The people who are fond of enjoyment start to prepare for the holiday at least one month in an advance. The preparation begins by purchasing gifts, decorating houses, and making new costumes. Obviously, the holiday would not be complete without a symbol of New Year which arrive from generation to generation, the New Year Tree, the unique tree having million small needles and staying green throughout the year.

The New Year Tree, which is one of the exciting things for kids and adults, is the object that you can see in every house during the new year holiday. The whole family takes part in decorating a tree, with toys, candies, and different colorful New Years lights. Children consider a tree to be mysteries because Santa Claus hides the presents under this tree. Children hope that Santa Claus, the kind old man with white beard and red fur coat, already hid the presents there. But the old man is punctual and kids are unable to see the presents before midnight.

Հոկտեմբեր և Նոյեմբեր ամիսներ

Հայոց լեզու և գրականություն

  • Հայոց լեզու

Հնչունաբանություն – 45-100 վարժություններ: Հայոց լեզվի տետր

Քննության թեստ – Հայոց լեզվի թեստ:

  • Գրականություն

Ձայնագրություն՝

Միսաք Մեծարենց «Երազի պահեր»

Թարգմանություն՝

Վագիֆ Սամադօղլու և նրա բանաստեղծություններից

Նախագիծ՝ Մեսրոպ Մաշտոշ և Սահակ Պարթև

Աշնանային առաջադրանքների կազմում 

«Կրթական քաղաքականությո՞ւն»

«Ես եմ» նախագիծ՝

Ես եմ… Մերի Երանոսյան 

Իմ մնացած նյութերը տես «Լապտեր» պատանեկան հանդեսում՝

http://lapterik.blogspot.com/search/label/%D5%84%D5%A5%D6%80%D5%AB%20%D4%B5%D6%80%D5%A1%D5%B6%D5%B8%D5%BD%D5%B5%D5%A1%D5%B6

Ես եմ

download

Ողջույն: Ես Մերին եմ: 2018-2019 թթ. շրջանավարտ:

Ծնվել եմ Միացյալ Նահանգներում: Մի քանի տարի ապրել եմ աշխարհի ամենասիրուն քաղաքներից մեկում, և հասկացել, որ Երևանն ամենահարազատն է: Իմ սրտի քաղաքն է՝ սիրելի փողոցներով, սիրելի դեմքերով, հարազատ մարդկանցով լի:

Սիրում եմ ապրել կյանքը՝ իր բոլոր գույներով: Մեր օրերը հաջորդում են իրար՝ մեկը մեկից տարբեր, սև ու սպիտակ, երկար ու կարճ: Բայց նրանք բոլորը մեկ ընդհանուր հատկություն ունեն: Նրանցից ոչ մեկը երբեք նորից չենք ապրելու:

Անմնացորդ կարող եմ տրվել այն ամենին, ինչը կարող է հետաքրքիր ու հաճելի լինել ինձ համար: Սիրում եմ ամեն ինչի իդեալական ձևը՝ իդեալիստ եմ: Երբեմն շփոթում են քմահաճության, բծախնդրության հետ, բայց իդեալիզմը ամեն բան կատարյալ անելու ու տեսնելու ցանկությունն է: Մոտիվացվում եմ ամենատարբեր ու ծայրահեղ բաներից: Ամենաանծանոթ մարդն էլ կարող է դառնալ իմ մոտիվացիայի աղբյուրը:

Սովորում եմ «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրում: Այստեղ անցկացրել եմ իմ ամենատարբեր ու պայծառ տարիները: Կրթահամալիրը ինձ տվել է ամենակարևորները: Տվել է անփոխարինելի ու թանկ ընկերներ: Կրթահամալիրը սիրելի է դարձել հենց իր միջավայրի շնորհիվ: Ունեմ ամենաջերմ հիշողությունները, որ տարիների ընթացքում հավաքվել են մեկը մյուսի հետևից: Մենք ենք եղել մեր հիշողությունների ստեղծողը, մեր ամեն արկածի հեղինակը ու կազմակերպողը: Կրթահամալիրում անցկացրած տարիները չեմ փոխի ոչնչի հետ: Կրթահամալիրում ես վերագտել և բացահայտել եմ ինձ: Կրթահամալիրը մեծ դեր ունի իմ կյանքում, քանի որ այստեղ գտել եմ այն, ինչ վստահ եմ ուրիշ ոչ մի տեղ չէի գտնի:

Կրթահամալիրում սովորելու տարիներիս ունեցել եմ հաջողություններ: Մասնակցել եմ բազում նախագծերի, ստուգատեսերի, քննարկումների: Եղել եմ ՏՏ ոլորտի նախագահի մրցանակակրի հավակնորդ: Ղեկավարել եմ «Շողակն» պատանեկան ամսագիրը, այնուհետև դարձել «Լապտեր» պատանեկան ամսագրի խմբագիր:

Կրթահամալիրում երազանքները նպատակներ են դառնում, իսկ նպատակները՝ արդյունք: Բոլորն էլ ունեն երազանքներ, նպատակներ, ցանկություններ: Ես էլ: Նպատակներ, որոնց շատ մոտ եմ կանգնած և չեմ վախենում դժվարություններից, քանզի պայքարել է պետք սեփական երազանքների համար: Ես գիտեմ, թե ինչ եմ ուզում կյաքից: Տարիների ընթացքում սովորել եմ սիրել ու ատել, ընկնել և բարձրանալ, սխալվել և սխալները ուղղել, նվիրվել ու հիասթափվել, աշխատել ու գնահատվել: Կարևորեցի անկեղծությունն, հավատարմությունն ու ընկերությունը:

Պահ է գալիս, որ ստիպված ենք լինում բաժանվել մեր ապրած տարիներից: Ամեն պատմություն ունի սկիզբ և վերջ: Շնորհակալ եմ իմ այս տարիների համար: Այս փուլն էլ կավարտվի, սակայն կմնան ամենաջերմ հիշողությունները դպրոցական տարիներից:
Մի օր վերադառնալու եմ ու պատմեմ իմ կյանքի, հիշողությունների ու գրանցած հաջողությունների մասին: Մնաք բարով…

Կրթական քաղաքականությո՞ւն

Կրթությունը դարձել է բեմ, իսկ մենք`դերասա՞ն: Դերասաններ, որ ցանկացած սցենար տալու դեպքում պետք է խաղան:
Այնինչ կրթությունը ոչ թե բեմ պիտի լիներ, այլ մի շատ մեծ հարթակ` գաղափարներ արտահայտվելու, քննարկելու և իրագործելու: Կարծում եմ` Հայաստանի կրթական համակարգը չունի այս մակարդակը: Հայաստանի կրթական համակարգը նման է մի ակվարիումի, իսկ աշակերտները` ձկների: Ձկները սահմանափակ ակվարիումում չկարողանալով շարժվել` սատկում են: Պարզապես հնարավոր չէ տարբեր տեսակի, տարբեր չափսերի ձկներին լցնել ակվարիումի մեջ ու հրամայել շնչել:
Կրթական համալարգը աշակերտին դնում է սահմանների մեջ, պարտադրում անել այս կամ այն բանը, և ամենևին էլ էական չէ աշակերտի գիտելիքների չափը, մտածողության աստիճանը ու ցանկությունների տիրույթը:
Կա հեղափոխություն օգուտ կրթության, այլ ոչ թե հեղափոխություն` օգուտ կրթության քաղաքականացման և ոչնչացման:
Կրթություն և քաղաքականություն. խոսում ենք տարբեր, բայց իրար շատ մոտ գտնվող հասկացությունների մասին: Դե ֆակտո այսօր շատ քայլեր տանում են կրթության քաղաքականացման, որը, կարծում եմ՝ կհանգեցնի ավելի լուրջ խնդիրների: Կրթական համակարգը ձևավորում է երկրի ապագան, իսկ քաղաքականությունը` փլուզում: Քաղաքականությունը մի կեղտոտ դաշտ է, որի մաքրման համար դեռ տարիներ կպահանջվեն:
Կրթական համակարգը անհրաժեշտ է լիովին նորացման, բայց ոչ թե պաշտոնյաների, նախարարների և այլոց կողմից, այլ մեր` աշակերտ-ուսանողներիս կողմից: Մի մարդ, ով դուրս է եկել դպորցական և ուսանողական կյանքից, ավարտել է  դպրոց ու համալսարան: Եվ ավարտելուց հետո էլ շատ տարիներ են անցել: Վաղուց մոռացել է առավոտյան արթնանալ և գնալ դպրոց կամ համալսարան: Նա, ով իր օրվա մեծ մասը չի անցկացնում դպրոցում, նա չի կարող հասկանալ մերօրյա աշակերտի առօրյան, չի կարող համակարծիք լինել աշակերտի մտքերին, չի կարող լսել ցանկությունները ու խնդիրները, որովհետև նա չի ապրում այս միջավայրում:
Թուղթ. որոշում է քո կարողությունների տիրույթը ու քո գիտելիքների սահմանը: Մի թուղթ, որ շատերին հնարավորություն կտա շարունակել ուսումը նույն սխեմայով՝ անգիրի սկզբունքով, իսկ շատերին էլ պարզապես կստիպի հավատալ, որ անհաջողակ են և անընդունակ:
Հայաստանում կրթական համակարգը աճելու շատ տեղ ունի և դրան կարող են նպաստել նաև աշակերտները: Աշակերտներ-ուսանողները հենց իրենք կարող են դառնալ կրթական վերափոխման հիմքը, բայց ոչ թե անիմաստ ու չկանոնակարգված հապշտապ քննություններով, այլ տարբեր քննարկումներով, տարբեր բանավեճերով: Կրթական ամեն մի փոփոխությունից պետք է ոչ թե աշակերտը վերջինը տեղյակ լինի, այլ նա պետք է լինի առաջարկողը և կազմակերպողը: Իսկ առաջարկների ու կազմելու համար մեկ տարին էլ նույնիսկ քիչ կլինի, սա երկար ժամանակ պահանջող բարդ գործ է, սակայն վերջում կունենանք լավ արդյունք՝ բոլորիս ցանկությամբ: